4 Kasım 2014 Salı

              





  BENİM ÖZÜM



Sende saklı yüzüme konacak olan her tebessüm.
Sana adanmamış hayat mı var bende iki gözüm.
Gitmek sevene yakışmaz ecele kafa tutar dönüşüm.
Yüzün cennet tiyatrosundan perde nefesim hep bir bölüm.
İzledikçe yaşıyorum seni gözümü kapatmaya yok gücüm.
Huzur senin yanın papatya bahçesindeki kırmızı gülüm.
Sensiz dünyada güneş doğar mı sandın karanlıkta kalır her günüm.
Mutluluk seninle yakışır bana, mutlu et beni ömrüm.
Aşkı oyuncak eden sefillere gelsin küfür tadında gülüşüm.



           RECEP YİĞİT SAMSA


1 Ekim 2014 Çarşamba





GÖR BENİ

Bir gün tamamen ölecekken, her gün tekrar ölüyorum.
Güneşle beraber ölüp geceyle tekrar doğuyorum.
Güneş sendin, senin yokluğunda mavi geceyim.
Tutsağım rüzgârına ayıma verdiğin ışığına.
Tutsağım denizlerin medcezirlerine.

Yok, oluyor mürekkep ruhum sayfalarda.
Okyanus mürekkep olsa yeter mi yazmaya.
Esin meleğim senken sayfalarca yazmamak ne fayda.

Aynam olmuşsun içimi yansıtıyorsun fakat ışıklar siyah.
Duvarlar renkli olsa da karanlıkta görebileceğim hep siyah.

Sen körsün ben sana gök kuşağı.
Ben en güzel müziğim, sen sağır kulağı.
Fark edemiyorsun bendeki bu aşkı.
Aradığın aşkı bulamıyorsun çünkü bende saklı.

Gör beni prenses buradayım işte.
Yar, gelsene sol yanım boş işte.
Bendeki sana yürüyüş sonsuza gidişte.
Yetmiyor hayalin gel ruhuma işle.
Gel birde benden seni izle.


RECEP YİĞİT SAMSA



Sevdiğim bir şiirimdir.
Burnun ucundaki nasibi göremeyenlere gelsin...

25 Eylül 2014 Perşembe


BİR AŞIĞIN HİKÂYESİ

Yar Yaradan’ ındır hediyesi.
Kimin var huzur dolu nefesi.
Yar yokken kimin var neşesi.
Seven olur bir kuş, kalbinse kafesi.
Hayaller eder kalbimi mutluluk ülkesi.
Bu ülkenin sensin güzeller güzeli prensesi.
Şiirim bir kadeh, nerde aşkın şarap şişesi.
Hissederek okuyanı sarhoş eder şiirimin her hecesi.
Duyuyor mu gözlerin bak bunlar kalbimin sesi.
Gidişlerin vardı bırakırdı kursağımda hevesi.
Yılmadım inandım geleceğine, buda aşığın iradesi.
Bir zamanlardı ruhum gönlünün avaresi.
Gülüşün var güllerin özentisi.
Sevgin eder gönlümü cennetin has bahçesi.
Uykusuz günlerimin kaçıncı gecesi?
Senden geri kalan anıları toplardı aşkımın izcisi.
Gidişinle ne kalmıştı ki, kalanlarsa ayrılığındı sillesi.
Eriyen hislerimin neredeydi kefencisi?
Ölüyordu hislerim hepsi mefta özentisi.
Gelişinle renklere boyandım, aşkın ruhumun Da Vinci’si.
Tebessümün eder beni geleceğin habercisi.
Seninle yaşlanacak diyor bana içimdeki çocuğun sesi.
Çocuklar hep doğruyu söylermiş, doğrumudur aşkların bir tanesi.
Biter mi sandın bu kalbin sana olan sevgisi.
Bizim aşkımız farklı, bu vazgeçmeyenlerin hikâyesi.



              Recep Yiğit Samsa



           Yazmış olduğum son şiirim.