1 Ekim 2014 Çarşamba





GÖR BENİ

Bir gün tamamen ölecekken, her gün tekrar ölüyorum.
Güneşle beraber ölüp geceyle tekrar doğuyorum.
Güneş sendin, senin yokluğunda mavi geceyim.
Tutsağım rüzgârına ayıma verdiğin ışığına.
Tutsağım denizlerin medcezirlerine.

Yok, oluyor mürekkep ruhum sayfalarda.
Okyanus mürekkep olsa yeter mi yazmaya.
Esin meleğim senken sayfalarca yazmamak ne fayda.

Aynam olmuşsun içimi yansıtıyorsun fakat ışıklar siyah.
Duvarlar renkli olsa da karanlıkta görebileceğim hep siyah.

Sen körsün ben sana gök kuşağı.
Ben en güzel müziğim, sen sağır kulağı.
Fark edemiyorsun bendeki bu aşkı.
Aradığın aşkı bulamıyorsun çünkü bende saklı.

Gör beni prenses buradayım işte.
Yar, gelsene sol yanım boş işte.
Bendeki sana yürüyüş sonsuza gidişte.
Yetmiyor hayalin gel ruhuma işle.
Gel birde benden seni izle.


RECEP YİĞİT SAMSA



Sevdiğim bir şiirimdir.
Burnun ucundaki nasibi göremeyenlere gelsin...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder